Dziwne koty, których wygląd sugeruje związek z rysiem, lisem i żbikiem są często obecne w skandynawskich legendach i bajkach. Niektóre baśnie mówią o „leśnym” kocie z ogromnym, puszystym ogonem. Wikingowie podobno trzymali na swoich okrętach w obronie przed gryzoniami przedziwne koty i „podrzucili” je Normandii a także pewnie i Ameryce.

Standard, czyli opis wyglądu idealnego kota jest obowiązującą „normą”, według której zwierzęta oceniane są przez sędziów na wystawach. W maju 2000 roku Zgromadzenie Generalne FIFe uściśliło niektóre sformułowania i aktualny standard obowiązuje od 1 stycznia 2000 roku. Standard stanowi swojego rodzaju wytyczne, na których opierają się hodowcy i sędziowie. Należy pamiętać, że de facto oceniana jest uroda kota, której nie da się ująć w żadne ramy.